Afgelopen donderdag was ik qualitate qua zoals dat heet te gast op de Johannes Post Kazerne om getuige te zijn van de oefening Purple Hermandad van de Police Trainings Group in het kader van de politiemissie in Kundunz, die noordelijke provincie van Afghanistan, waar wij de lokale politie gaan trainen.
Omdat het voor mij een thuiswedstrijd was, kon ik, als in de al ver vervlogen tijden, toen ik nog werkte in Steenwijk, op de fiets langs het oefenterrein naar de kazerne peddelen. Een waar genoegen moet ik eerlijk zeggen. Al fietsend, langs het COT, het Compagnies Oefen Terrein, dacht ik terug aan de heftige discussies, die ooit gevoerd werden over de uitbreiding van dat oefenterrein. Hoe anders staat de Johannes Post Kazerne er nu trouwens voor en hoe is dat prachtige gebied, die welhaast ongerepte natuur in de loop der jaren veranderd van een steeds minder oefenterrein tot een steeds meer wandel-, trim- en moutainbikegebied. Ik heb daar al menig zweetdruppeltje liggen.
En ik dacht terug aan de tijden, van de kerstdemonstraties tegen de vermoedelijk opgeslagen kernwapens op het NAVO terrein in Darp. Die grote vredesmanifestaties, die begonnen met een bijeenkomst in de Meenthe.